برکه های تصفیه فاضلاب

برکه های تصفیه فاضلاب

برکه ها و لاگونها در تصفیه فاضلاب

 

علاوه بر لجن فعال سایر سیستم های بیولوژیکی کشت میکروبی معلق نیز برای تصفیه فاضلاب مورد استفاده قرار میگیرد . معروفترین آنها برکه ها ولاگونها هستند . یک برکه فاضلاب که به نامهای برکه تثبیت ، برکه اکسیداسیون و لاگون فاضلاب نیز خوانده می شود از یک برکه بزرگ کم عمق تشکیل شده است که در آن فاضلاب برای مدت نسبتا طولانی جهت فرایند پالایش طبیعی و رسیدن به تصفیه مطلوب نگه داشته می شود . برای رسیدن به جریان خروجی مطلوب حداقل ، قسمتی از سیستم باید هوازی باشد . اگرچه در اثر نفوذ هوا مقداری اکسیژن تامین می شود اما بخش اعظم اکسیژن در برکه ها در نتیجه عمل فتوسنتز به وجود می آید . لاگونها حوضچه هایی هستند که اکسیژن آنها از طریق هوادهی مصنوعی تامین می شود . برای کاربردهای خاص انواع متنوعی از برکه ها و لاگونها وجود دارند .

برکه کم عمق که در آنها اکسیژن محلول در تمامی عمق وجود دارد به نام برکه هوازی خوانده می شود . از این برکه ها بیشتر به عنوان فرایندهای تصفیه تکمیلی استفاده می شود که اغلب به نام برکه های ثالث یا شفاف کننده شهرت دارند . برکه های عمیقی که در آنها به غیر از لایه سطحی نسبتا نازک اکسیژن وجود ندارد ، برکه های بی هوازی نامیده می شود . برکه های بی هوازی می توانند برای تصفیه جزیی فاضلاب های آلی قوی مورد استفاده قرار بگیرند اما به دنبال آنها باید برخی از انواع تصفیه های هوازی جهت تولید محصولات نهایی قابل قبول انجام گیرد .

تحت شرایط مساعد برکه های اختیاری که در آنها هر دو ناحیه هوازی و غیر هوازی وجود دارند به صورت سیستم تصفیه کامل برای فاضلاب های شهری ممکن است مورد استفاده قرار گیرد .

لاگونها بر اساس میزان هم زدگی مکانیکی طبقه بندی می شوند . هنگامی که انرژی کافی برای هوادهی و اختلاط کامل محتویات که شامل جامدات فاضلاب می شوند ، فراهم باشد ، راکتور به نام لاگون هوازی شناخته می شود . از جریان خروجی لاگون هوازی ، جامدات را بایستی حذف کرد تا بتوان به حد استاندارد های جامدات معلق برسد . هنگامی که تنها اندکی انرژی برای مخلوط کردن قسمت مایع لاگون تامین شود در نواحی که گرادیان سرعت کم است جامدات در قسمت کف ته نشین می شوند و به شکل بی هوازی تجزیه می شوند . چنین لاگونهایی به نام لاگون اختیاری شناخته می شود و تنها تفاوت آن با برکه اختیاری در شیوه تامین اکسیژن است .

اکثر برکه ها و لاگونها که برای فاضلاب شهری مورد استفاده قرار می گیرد از نوع اختیاری هستند . فرض می شود که برکه ها و لاگونهای اختیاری ، راکتور های کاملا بهم خورده ، بدون جریان بازگشتی جرم زنده هستند . فاضلاب تصفیه نشده از قسمت پایین ( نزدیک کف راکتور ) وارد می شود . جامدات فاضلاب در نزدیکی محل ورود جریان ته نشین می شوند در حالی که جامدات بیولوژیکی و کلوئیدهای لخته شونده در قسمت باقی مانده کف تشکیل یک سفره لجن می دهند . برای به حداقل رسانذن اتصالات کوتاه ، محل جریانهای خروجی باید به نحو مناسب قرار گیرد .

چربی گیر ثقلی CPI

چربی گیر ثقلی CPI

چربی گیر ثقلی CPI

 (رهگیر صفحه راه راه)

 

چربی گیر ثقلی CPI  نوعی جداکننده ثقلی می باشد که برای جداسازی روغن و چربی جهت پساب های روغنی و تصفیه آب و  تصفیه فاضلاب استفاده می گردد  .

چربی گیر ثقلی CPI
چربی گیر ثقلی CPI

 

اساس کار این چربی گیر ها بر اساس تفاوت در نیروی وزن بین فاز مایع – مایع و مایع – جامد می باشد و از این رو به عنوان جداکننده های گرانشی (چربی گیر های ثقلی ) نامیده می شوند .

در این نوع از چربی گیر ها از یکسری صفحات مورب به منظور افزایش سطح و همچنین افزایش راندمان جداسازی استفاده می گردد . که این صفحات با زاویه 60-45 درجه و با فواصل 3-1.5 سانتی متری در داخل مخزن  چربی گیر تعبیه گردیده است .

جنس این صفحات چربی گیر با توجه به مشخصات پساب ورودی پلاستیک و یا فولاد ضد زنگ می باشد .

مزایای چربی گیر ثقلی CPI

  • فضای مورد نیاز کم
  • راندمان بالا در جداسازی مواد روغنی از پساب
  • هزینه نگهداری پایین چربی گیر
  • برقراری جریان لامینار (آرام ) بین صفحات
  • کاهش مسافت طی شده ذرات روغن تا رسیدن به سطح
  • سهوات تخلیه لجن و مواد ته نشین شده

چربی گیر ثقلی CPI

 

مهمترین موارد مصرف چربی گیر ثقلی CPI به صورت ذیل می باشد:

  • پالایشگاه های نفت و گاز
  • پایانه ها و بنادر نفت
  • تعمیرگاه ها
  • کارواش
  • صنایع تولید مواد شوینده و شیمیایی
  • صنایع پتروشیمی و فولاد

 

Save